اجرای موفق بازیگر کرمانی یکی از باگ‌های عصر جدید را آشکار کرد

کشف استعداد یا شو تبلیغاتی روی استیج؟

درست در روزی که اعلام شد دکور و حتی نحوه برگزاری و اجرای برنامه «عصر جدید» در دور فینال تغییر خواهد کرد، داوران این برنامه با انتخاب یکی از شرکت‌کنندگان برای حضور در فینال لزوم تغییرات هرچه ‌بیشتر برای سرپا ماندن عصر جدید را فریاد کردند. انتخابی پرحرف‌وحدیث؛ البته نه از حیث کیفیت اجرا، بلکه از این نظر که انتخاب‌هایی از این دست یکی از مهمترین باگ‌های عصر جدید را پیش چشم می‌آورد.

دیروز چه شد؟
نخستین عصر جدید بعد از تعطیلات نوروزی با اجرای گروهی هنرهای رزمی و آکروبات توسط شرکت‌کنندگانی از شهرستان میانه آغاز شد. اجرایی متوسط؛ که البته رأی مثبت داوران را به‌دست آورد. بقیه اجراهای عصر جدید شنبه نیز در بهترین شکل ممکن اجراهایی متوسط بودند. چه آن جوان جویای نامی که با ادعای استعداد خوانندگی روی استیج آمد و چهار چراغ قرمز گرفت؛ چه گروه بدلکارانی که به‌قول رسانه‌های مجازی روی استیج فیلم هندی بازی کردند؛ چه آن کسی که در نخستین دقایق استندآپ کمدی‌اش با آرای منفی داوران متوقف شد و چه حتی آن خواننده مستعدی که با اجرای قطعه‌ای از رضا یزدانی ستایش داوران را برانگیخت.

برنده جنجالی
اما اتفاق اصلی عصر جدید شنبه‌شب را فاطمه رادمنش رقم زد. بازیگری که با اجرای نمایشی دفاع مقدسی نه‌تنها چهار رأی مثبت از داوران گرفت و درنهایت هم به فینال عصر جدید راه یافت؛ که با ستایش‌هایی که دریافت کرد، موجی عظیم در فضای مجازی نیز به راه انداخت. بازیگری که به‌گفته سیدبشیر حسینی اجرایش «تلفیقی بود از شیار ١۴٣ و بیست‌وسه نفر». اتفاقا همین هم باعث شد که موج رسانه‌ای شگفت‌انگیزی در حمایت از او به راه افتد؛ به‌خصوص از سوی رسانه‌ها و چهره‌های اصولگرا که با توییت‌های پرتعدادشان این بازیگر را تبدیل کردند به کشف بزرگی که اگر کسی اجرایش را ندیده باشد «نیم عمرش بر فناست».

باگ عصر جدید
گذشته از این موضوع که فاطمه رادمنش با اجرای تماشایی‌اش در نقش مادر شهید فیلم بیست‌وسه نفر تحسین داوران را برانگیخت (به‌حدی که رویا نونهالی ذوق‌زده از اجرای او در یک حرکت ناگهانی روی استیج پرید و او در آغوش کشید)؛ اما در عین‌حال انتخاب او به‌عنوان فینالیست این قسمت از عصر جدید، به‌خصوص بعد از انتشار اطلاعاتی درباره سابقه تئاتری‌اش انتقادهای فراوانی را موجب شد. انتقاداتی که برایند آنها به یکی از مهمترین گاف‌های عصر جدید اشاره می‌کرد؛ و آن چیزی نبود جز حضور حرفه‌ای‌ها در عصر جدید- که ادعا می‌کند برنامه‌ای است با هدف استعدادیابی و زمینه‌ای برای کشف و دیده‌شدن افراد مستعدی که تاکنون دسترسی به رسانه‌ها نداشته‌اند و هنر و استعدادشان در پرده مانده. این تناقض باعث شد کاربرانی پرشمار در شبکه‌های اجتماعی با انتقاد از این‌که جای بازیگری مثل فاطمه رادمنش در مسابقه عصر جدید نیست، از روال اجرای این مسابقه انتقاد کنند.

فاطمه رادمنش کیست؟
فاطمه رادمنش که به‌عنوان استعداد در برنامه عصر جدید شرکت کرد و با اجرایش بسیاری از تماشاگران برنامه را تحت ‌تأثیر قرار داد، بازیگر و کارگردانی کرمانی‌ است که به‌عنوان یکی از پرکارترین بازیگران تئاتر تاکنون موفق به اجرای آثار پرشماری ازجمله خانه برنارد آلبا و… شده و در این مسیر جوایزی پرشمار چون تندیس بهترین بازیگر تئاتر فجر، تندیس بهترین بازیگر جشنواره مقاومت و مریوان و خرمشهر، دو دیپلم افتخار فجر و… را در کارنامه‌اش دارد.  همین کارنامه پروپیمان هم بود که باعث شد انتقادات پرشماری از سیاست کلی برنامه عصر جدید در فضای رسانه‌ای و مجازی به‌عمل آید. انتقاداتی چون این توییت بسیار پربازدید: «بازیگری در این سطح، چرا باید وارد رقابت با استعدادهایی تازه‌کار شود؟! مگر رسالت برنامه کشف استعدادهای نو نیست؟»؛ یا: «تیم عصر جدید یک توضیح به بینندگان درباره حضور یک بازیگر باتجربه تئاتر به‌عنوان یک استعداد کشف‌نشده در برنامه بدهکار است. خانم فاطمه رادمنش تندیس و دیپلم افتخار بازیگری جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر و جشنواره‌های استانی، منطقه‌ای و ملی را در کارنامه دارد.»

تکرار اشتباهات
اما انتخاب این بازیگر باسابقه نخستین گاف عصر جدید در این زمینه نبود و تاکنون بارها و بارها این برنامه به انتخاب‌هایی چنین حساسیت‌برانگیز دست زده است. این تناقض را از همان نخستین برنامه، زمانی‌که یکی از شرکت‌کنندگان با ادعای ذهن‌خوانی تماشاگران و داوران از طریق پیش‌بینی فوتبال به فینال رفت، می‌توان ردیابی کرد. استعدادی که بلافاصله معلوم شد که نه‌تنها نیازی به کشف شدن نداشته، بلکه از سرشناس‌ترین‌ها نیز بوده و تنها در یوتیوبش می‌شد فیلم‌های پرشماری از حضور تلویزیونی او در برنامه‌های متعدد و نیز مصاحبه‌های پرتعدادی که با رسانه‌های رسمی انجام داده بود، مشاهده کرد. بعدتر این ماجرا به اشکال دیگری تکرار شد. یک‌بار با حضور گروه آوازی تهران به‌عنوان استعدادهای جدید؛ درحالی‌که این گروه در کارنامه‌شان جوایز بی‌شمار و حتی اجرا در تالار وحدت را نیز داشتند. یک‌بار با انتخاب کیوان ملک‌مطیعی، شرکت‌کننده‌ای که با اجرایی تکنولوژیک رأی داوران را به‌دست آورد و بعد معلوم شد که او در این فضا ید طولایی دارد و حتی اجرای نور کنسرت‌های بزرگی از بهترین خوانندگان این سرزمین را انجام داده است. چند بار با اجرای فری‌استایل با توپ توسط ورزشکارانی که رکوردهای رسمی و مقام‌های جهانی داشتند. بی‌تردید موارد دیگر و بیشتری نیز بوده که درحال حاضر ذهن در یادآوری آنها یاری نمی‌کند.

تکرار یک سوال
عصر جدید برنامه‌ای است برای استعدادیابی؛ یا برنامه‌ای برای رقابت استعدادهای کشف‌شده با یکدیگر؟ پاسخ این سوال می‌تواند احسان علیخانی و رفقا را در اتخاذ روشی بهتر در ادامه راه این برنامه یاری دهد.

پولاد امین| روزنامه‌نگار