حکایت سرمایه‌گذارانی که با کیفی پُر از پول درِ خانه بازیگر می‌روند

سیمین از چه شکایت می‌کند؟

 فاطمه معتمدآریا به‌عنوان کسی که همیشه دغدغه سینما را داشته، نسبت به پول‌های کلان بی‌شناسنامه در سینما حرف‌های تندی را مطرح کرده است. او معتقد است که کسی حق ندارد این سینما را تسلیم آلودگی پول‌های کلان بی‌شناسنامه کند. این بازیگر در گفت‌وگویی با ایسنا از چندسالی گفته است که به دلیل ممنوع‌الکاری از سینما دور بود و دوباره به آن بازگشت: «وقتی به سینما برگشتم، احساس کردم در چندسالی که نبودم، یک چیزهایی تغییر کرده که حداقل با من همخوانی ندارد. فکر می‌کردم مشکل از من است ولی پس از حضور درچند فیلم با پدیده جدیدی به اسم «اُتوریته بازیگر» مواجه ‌شدم. می‌دیدم همه چیز به دست بازیگر افتاده، طوری که بازیگر می‌توانست ساعت‌ها عوامل را نگه دارد و سر صحنه نیاید یا تصمیم بگیرد دنبال کارهای شخصی خود برود و گروه فیلمبرداری ساعت‌ها منتظرش بماند.» البته از نظر او در این چرخه معیوب اشکالی به بازیگر وارد نیست: «اشکال از تفکر است؛ تفکری که بازیگر را انتخاب می‌کند؛ تفکری که فیلم را تهیه می‌کند؛ تفکری که فیلم را می‌سازد و تفکری که مجوز می‌دهد و از این نوع سینما حمایت می‌کند و تفکری که این نوع سینما را عرضه و پخش می‌کند، اینها معیوب هستند.» معتمدآریا در مواجهه با ماجرای تأمین سرمایه ساخت فیلم می‌گوید: «فکر نمی‌کنم تأمین سرمایه عامل اصلی بوده باشد، به نظرم اِشکال متوجه نوع سرمایه و نگاه آدم‌هایی است که وارد این سینما شده‌اند، آدم‌هایی که بیشترشان متعلق به این حرفه نیستند و دغدغه‌ کار فرهنگی ندارند بلکه آمده‌اند تا همه چیز را در اندازه خود پایین بکشند. سرمایه‌گذاری که با کیفی پُر از پول نقد درِ خانه بازیگری می‌رود تا از او بخواهد در فیلمش بازی کند و آن‌طور که او دوست دارد، بازی کند یا پخش‌کننده  و سینماداری که پیشاپیش لیست اسامی بازیگران و عوامل دیگر را برای کارگردان می‌فرستند تا حتما در فیلم باشند یا کارگردان را مجبور می‌کنند تا  برای نمایش فیلمش اسم فیلم را تغییر دهد و اسمی را بگذارد که حتما مُعرف یک نوع لودگی و بی‌مایگی باشد.»