معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهوری از مهاجرت سالانه حدود 2‌هزار دانشجو به آمریکا خبر داد:

اون که رفته دیگه هیچوقت نمیاد!

عضو کمیسیون آموزش مجلس در گفت‌وگو با «شهروند»: برای حل مسأله مهاجرت نخبگان باید هم روی حس وطن‌پرستی کار کرد و هم امنیت و امکانات زندگی را افزایش داد

شهروند| «سالانه به طور متوسط حدود دو‌هزار دانشجو به آمریکا می‌روند» این جدیدترین آماری است که روز گذشته سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهوری از مهاجرت دانشجویان ایرانی ارایه داده. آماری که میزان متوسط آن بیان شده و از سوی دیگر فقط مربوط به آمریکاست. این درحالی است که می‌دانیم میزان دانشجویانی که مهاجر اروپا می‌شوند، به دلیل نزدیکی و بعضا راحتی‌اش نسبت به آمریکا بسیار بیشتر است.
اما بهرام صلواتی، عضو هیأت‌علمی موسسه مطالعات مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور هم همین اواخر در نشستی درباره مهاجرت با نام «تمنای رفتن» گفت که ایران رتبه چهارم مهاجرت تحصیلکردگان را پس از کشورهای هند، فیلیپین و آمریکا- کانادا، دارد و در‌ سال 2018، تعداد دانشجویان مهاجر از ایران 12‌هزار و 700 نفر اعلام شده که از این میان رتبه 12 را میان دانشجویان خارجی آمریکا دارا هستیم و البته 90‌درصد دانشجویان ایرانی پس از اتمام تحصیل در آمریکا می‌مانند. او همچنین سهم مهاجرت دانشجویان در ایران نسبت به افزایش جمعیت آنها را نزولی دانسته و گفته بود از 2‌درصد جمعیت دانشجویان مهاجر در دهه‌های 90میلادی به یک‌درصد در‌ سال 2016 رسیده است. این کاهش که صلواتی آن را عنوان کرده اما دلایل گوناگونی دارد که مهمترین آنها را می‌توان افزایش قیمت ارز، افزایش متقاضیان غیردانشجو و هرچه سخت‌ترشدن رفتن دانست. با این‌حال هنوز هم کم نیستند کسانی که می‌روند و البته جذابیت ماجرا آنجاست که تعداد این افراد کم هم نیست. حالا کارن خانلری، عضو کمیسیون آموزش مجلس به «شهروند» می‌گوید: «اغلب افراد به دنبال زندگی بهتر، کار مناسب و تحصیلات خوب هستند و برای همین هم خارج از کشور را انتخاب می‌کنند؛ چراکه آن‌جا شرایط ممکن برایشان بهتر از ایران باشد «متاسفانه مشکلات اقتصادی و تفاوت عقیده ازجمله دلایل مهاجرت‌اند. دلایلی که در سال‌های اخیر پررنگ شدند و همین هم مسأله را دردناک کرده است.» به گفته او، این دلایل شاید دلایل توجیه‌پذیری برای مهاجرت باشد اما مسأله این است که با خروج این تعداد جوان تحصیلکرده و آماده کار، ما آینده را از دست می‌دهیم «این امر می‌تواند روند پیشرفت و حرکت رو به جلو را آهسته کند. در این صورت ما نه می‌توانیم انتظار داشته باشیم اتفاق خوبی بیفتد و نه می‌توان امیدوار بود که نسل آینده نسل درستی باشند.»
به گفته این عضو کمیسیون آموزش، مشکل اصلی و زیربنایی این است که جوانان ما وطن‌پرستی و میهن‌دوستی را در خودشان کمتر دارند. «بچه‌های ما در سنین نوجوانی با ایدئولوژی وطن‌دوستی مسلح نمی‌شوند، چون در بهترین سنین خودشان به جای کارکردن روی این عقاید مشغول تست‌زدن هستند و این ایراد کار ماست» او می‌گوید: «آموزش یکطرفه بچه‌ها را از آموزش‌های دیگر دور نگه داشته و باعث شده در درک زندگی اجتماعی نتوانند درست عمل کنند. آنها چیزهایی را یاد می‌گیرند که احتمالا خیلی به کارشان نمی‌آید و این دلیلی است که می‌توان گفت اگر جوانی میهن‌دوستی داشته باشد، به همین راحتی مهاجرت نمی‌کند «اگر اروپایی‌ها به درجه بالایی از رشد و پیشرفت زندگی اجتماعی و اقتصادی رسیده‌اند، حاصل سال‌ها تلاش و کار روی آموزش تک‌تک افراد است. این‌که افراد بیاموزند باید برای اعتلای کشورشان تلاش کنند و البته دستمزد و احترام هم ببینند. به این ترتیب برای حل مسأله مهاجرت نخبگان باید هم روی حس وطن‌پرستی کار کرد و هم امنیت و امکانات زندگی را افزایش داد.»